جای پیرسینگ گونه می‌مونه؟ فرق یک نقطه کوچک با چال لپی که دیگر محو نمی‌شود
اگر نگین پیرسینگ گونه را برداری، چیزی که روی صورت می‌ماند لزوماً فقط «جای یک سوراخ» نیست. گونه موقع حرف زدن، خندیدن و حتی جمع کردن لب‌ها مدام حرکت می‌کند و همین باعث می‌شود یک فرورفتگی خیلی کوچک روی آن، بسته به نور و حالت صورت، یک لحظه تقریباً نامرئی باشد و لحظه بعد شبیه یک چال لپ واقعی دیده شود.
به نظرم همین‌جا بیشترین سوءتفاهم درباره جای پیرسینگ گونه شکل می‌گیرد. کسی نگین را درمی‌آورد، چند روز بعد سوراخ ظاهراً بسته می‌شود و خیال می‌کند پوست دارد کاملاً به حالت قبل برمی‌گردد. اما چند ماه بعد متوجه می‌شود نقطه‌ای کوچک، یک فرورفتگی یا تغییر رنگ هنوز آنجاست.
پس اگر جواب خیلی کوتاه بخواهی: بله، جای پیرسینگ گونه ممکن است بماند و هیچ‌کس نمی‌تواند تضمین کند بعد از برداشتن آن، پوست دقیقاً مثل قبل شود. در بعضی افراد فقط یک نقطه کمرنگ باقی می‌ماند، در بعضی‌ها فرورفتگی شبیه چال لپ ایجاد می‌شود و در تعداد کمتری ممکن است اسکار برجسته یا تغییر بافت واضح‌تری شکل بگیرد. Association of Professional Piercers هم توضیح می‌دهد که پس از خارج کردن زیور، احتمال باقی ماندن اسکار، فرورفتگی، تغییر رنگ یا حتی سوراخ دائمی وجود دارد.
گاهی بعد از درآوردن پیرسینگ فقط یه نقطه ریز می‌ماند و گاهی فرورفتگی صورت خیلی واضح تر است. اگه هنوز قبل از انجامش دارید سبک‌سنگین می‌کنید، بد نیست اول مدل های پیرسینگ گونه را بینید و بدانید قرار است چه نوع زیوری مدت‌ها با این بافت در تماس باشد.
جای پیرسینگ گونه دقیقاً چه شکلی می‌مونه؟
مسئله این نیست که همه جای پیرسینگ‌ها یک شکل دارند. حتی روی دو طرف صورت یک نفر هم ممکن است نتیجه نهایی کاملاً قرینه نباشد.
ساده‌ترین حالت، یک نقطه کوچک روی پوست است؛ چیزی شبیه جای سوراخی که بسته شده و فقط وقتی خیلی نزدیک به صورت نگاه می‌کنی متوجهش می‌شوی. این نقطه ممکن است ابتدا صورتی، قرمز یا کمی تیره‌تر از پوست اطراف باشد و بعد با گذشت زمان کم‌رنگ‌تر شود.
حالت دیگری که درباره پیرسینگ گونه بیشتر جلب توجه می‌کند، فرورفتگی است. یعنی سطح پوست دیگر کاملاً هم‌سطح اطراف نیست و محل قبلی پیرسینگ کمی به داخل کشیده دیده می‌شود. روی گونه این فرورفتگی هنگام لبخند می‌تواند خیلی بیشتر خودش را نشان دهد؛ به همین خاطر بعضی‌ها می‌گویند بعد از برداشتن پیرسینگ برایشان «چال لپ» مانده است.
اما این چال الزاماً مثل چال لپ طبیعی نیست. ممکن است فقط یک نقطه فرورفته باشد، لبه‌های مشخص‌تری داشته باشد یا در حالت عادی هم دیده شود. اسکارهای فرورفته در پزشکی در گروه اسکارهای آتروفیک قرار می‌گیرند؛ یعنی سطح آنها پایین‌تر از پوست اطراف قرار گرفته است.
در سمت دیگر ماجرا، گاهی به جای فرورفتگی، بافت محل سوراخ سفت یا برجسته می‌شود. این وضعیت می‌تواند به شکل اسکار هیپرتروفیک یا در افراد مستعد، کلوئید دیده شود. کلوئید با یک برجستگی کوچک معمولی فرق دارد؛ می‌تواند از محدوده زخم اولیه بزرگ‌تر شود و بدون درمان معمولاً از بین نمی‌رود.
چرا جای پیرسینگ چال لپ ممکنه بیشتر از چیزی که انتظار داری دیده بشه؟
پیرسینگ گونه با یک سوراخ سطحی روی پوست فرق دارد. مسیر آن از بافت نسبتاً ضخیم گونه عبور می‌کند و یک سمت آن داخل دهان قرار می‌گیرد. بدن برای ترمیم این مسیر بافت جدید می‌سازد و بخشی از این بافت ممکن است بعد از بسته شدن کانال باقی بماند.
اسکار اساساً نتیجه تلاش بدن برای ترمیم آسیب در لایه‌های عمیق‌تر پوست است. وقتی آسیب از لایه سطحی عبور می‌کند، بدن برای بازسازی محل کلاژن تولید می‌کند و بافت حاصل می‌تواند از نظر ساختار با پوست قبلی متفاوت باشد.
روی گونه یک موضوع دیگر هم وجود دارد: این بخش از صورت ثابت نیست. پوست و عضلات هنگام جویدن، حرف زدن و خندیدن مرتب جابه‌جا می‌شوند. اگر بافت اسکار در محل سابق پیرسینگ کمی جمع یا به لایه‌های زیرین متصل شده باشد، همان نقطه هنگام لبخند ممکن است به داخل کشیده شود و خودش را شبیه چال نشان دهد.
به همین دلیل عکس یک جای پیرسینگ در حالت عادی همیشه تمام ماجرا را نشان نمی‌دهد. ممکن است در صورت بی‌حالت تقریباً هیچ چیزی نبینی ولی با اولین لبخند، محل قبلی سوراخ کاملاً مشخص شود.
آیا پیرسینگ گونه بعد از درآوردن حتماً چال لپ ایجاد می‌کنه؟
نه. ایجاد چال لپ دائمی بعد از خارج کردن پیرسینگ گونه قابل تضمین نیست.
این یکی از مهم‌ترین تفاوت‌هایی است که باید قبل از پیرسینگ بدانی. بعضی افراد بعد از خارج کردن زیور یک فرورفتگی واضح پیدا می‌کنند، بعضی فقط نقطه‌ای کوچک و بعضی حتی بعد از مدتی اثر بسیار کمی دارند.
در بحث‌های کاربران پیرسینگ هم دقیقاً همین تفاوت دیده می‌شود. افرادی هستند که سال‌ها بعد هنوز فرورفتگی محل پیرسینگ را هنگام لبخند می‌بینند و افرادی هم گزارش کرده‌اند که اثر باقی‌مانده بیشتر شبیه جای سوراخ یا اسکار بوده تا یک چال طبیعی. این تجربه‌ها برای نشان دادن تفاوت فردبه‌فرد مفیدند، اما نمی‌توان از آنها نتیجه گرفت که پیرسینگ یک روش قابل پیش‌بینی برای ساخت چال لپ است.
پس اگر کسی فقط به امید اینکه مدتی پیرسینگ داشته باشد و بعد آن را بردارد تا دو چال دائمی و قرینه باقی بماند سراغ این کار برود، نتیجه‌ای که می‌خواهد تضمین‌شدنی نیست.
چه چیزهایی تعیین می‌کنن جای پیرسینگ گونه چقدر بمونه؟
اولین عامل خود بدن توست. دو نفر می‌توانند پیرسینگ مشابهی داشته باشند ولی نحوه ترمیم پوستشان کاملاً متفاوت باشد. سابقه ایجاد اسکارهای برجسته یا کلوئید اهمیت ویژه‌ای دارد؛ آکادمی پوست آمریکا حتی توصیه می‌کند افرادی که مستعد کلوئید هستند، قبل از ایجاد آسیب‌هایی مثل پیرسینگ این ریسک را جدی بگیرند.
مدتی که زیور داخل گونه بوده نیز بی‌تأثیر نیست. APP توضیح می‌دهد محل پیرسینگ، مدت استفاده از زیور، ضخامت زیور و خصوصیات بافت فرد همگی روی این تأثیر دارند که سوراخ پس از خارج کردن تا چه اندازه کوچک یا بسته شود.
بعد از آن نوبت به کیفیت دوره ترمیم می‌رسد. کشیدن، بازی کردن با زیور، فشار مکرر، گیر کردن میله، تعویض نامناسب یا تحریک دائمی می‌تواند بافت را بارها دوباره زخمی کند. APP نیز فشار و حرکت اضافه را از عواملی می‌داند که می‌توانند باعث ایجاد بافت اسکار، مهاجرت پیرسینگ و طولانی شدن ترمیم شوند.
عفونت یا آسیب شدید بافت هم ممکن است اثری واضح‌تر از یک پیرسینگ آرام و بدون عارضه به جا بگذارد. البته اگر به عفونت شک داری، صرفاً برای اینکه «جای آن نماند» زیور را خودسرانه خارج نکن. بسته شدن سطح سوراخ در شرایط عفونت ممکن است تخلیه را مختل کند؛ APP توصیه می‌کند در چنین شرایطی درباره ماندن یا خارج کردن زیور با پزشک مشورت شود.
تازه پیرسینگ رو درآوردم؛ چیزی که الان می‌بینم نتیجه نهایی است؟
نه، و این نکته می‌تواند جلوی مقدار زیادی نگرانی بی‌مورد را بگیرد.
بعد از خارج کردن زیور ممکن است دهانه سوراخ مدتی قابل مشاهده باشد. بافت اطراف هم ممکن است قرمز، صورتی، تیره یا کمی سفت به نظر برسد. این ظاهر اولیه لزوماً همان چیزی نیست که چند ماه بعد روی صورت باقی می‌ماند.
APP می‌گوید بسیاری از سوراخ‌های پیرسینگ پس از خارج کردن زیور سریع کوچک می‌شوند و این روند می‌تواند ادامه پیدا کند؛ وضعیت کانال معمولاً در هفته‌های بعد تغییر می‌کند و ممکن است کوچک‌تر یا کاملاً بسته شود.
خود اسکار هم با گذشت زمان تغییر می‌کند. بسیاری از اسکارها کم‌رنگ‌تر می‌شوند، اگرچه بعضی انواع مثل کلوئید یا اسکارهای فرورفته ممکن است بدون درمان از بین نروند.
یک لکه تیره هم الزاماً به معنی اسکار عمیق نیست. تغییر رنگ پس از التهاب می‌تواند صاف باشد و به مرور محوتر شود. متخصصان پوست میان تغییر رنگ سطحی و تغییر واقعی ساختار پوست تفاوت قائل می‌شوند.
چطور احتمال موندن جای واضح پیرسینگ گونه رو کمتر کنیم؟
هدف واقع‌بینانه این نیست که قول بدهیم هیچ اثری نمی‌ماند؛ چنین قولی درباره زخمی که از بافت گونه عبور کرده منطقی نیست. هدف این است که تا جای ممکن جلوی التهاب، فشار و آسیب اضافه را بگیریم.
اگر هنوز پیرسینگ را داری، مدام لمس کردن یا چرخاندن زیور، بازی کردن با آن داخل دهان و وارد شدن فشار مکرر به بافت چیزهایی هستند که ارزش حذف کردن دارند. اندازه زیور هم بعد از فروکش کردن تورم اولیه اهمیت پیدا می‌کند و APP توصیه می‌کند کوتاه کردن مناسب زیور در زمان لازم توسط پیرسر حرفه‌ای انجام شود تا تماس و تحریک اضافه کاهش پیدا کند.
اگر پیرسینگ را برای همیشه خارج کرده‌ای، محل را تا بسته شدن مثل یک زخم در حال ترمیم ببین، نه اسکاری که باید همان روز روی آن محصول آرایشی یا درمان خانگی امتحان شود.
بعد از بسته شدن کامل پوست، محافظت در برابر نور خورشید هم اهمیت دارد. آکادمی پوست آمریکا می‌گوید ضدآفتاب طیف گسترده با SPF 30 یا بیشتر می‌تواند به کمتر شدن تغییر رنگ قرمز یا قهوه‌ای اسکار و محوتر شدن آن کمک کند.
اگر جای پیرسینگ گونه مونده، میشه از بینش برد؟
اول باید مشخص شود دقیقاً چه چیزی مانده است، چون درمان یک لکه صاف با درمان یک فرورفتگی یا برجستگی یکسان نیست.
اگر فقط رنگ پوست تغییر کرده باشد، ممکن است با گذشت زمان کمتر شود و متخصص پوست در صورت نیاز درمان مناسب تغییر رنگ را پیشنهاد کند.
اگر اسکار برجسته باشد، درمان‌هایی مثل ژل یا ورق سیلیکون بعد از بسته شدن زخم، بعضی انواع لیزر و در موارد خاص تزریق کورتیکواستروئید می‌توانند مطرح شوند. نوع درمان به تشخیص متخصص پوست بستگی دارد.
فرورفتگی‌ای که شبیه چال لپ باقی مانده، مسئله متفاوتی است. در درمان اسکارهای فرورفته به طور کلی، روش‌هایی مثل سابسیژن، فیلر، میکرونیدلینگ، لیزر یا اصلاح جراحی بسته به عمق و شکل اسکار استفاده می‌شوند؛ اما انتخاب یکی از این روش‌ها برای جای پیرسینگ گونه باید بعد از معاینه انجام شود و نمی‌شود از روی عکس نسخه واحدی داد.
اگر هنوز سوراخ باز است، ترشح دارد یا بافت ملتهب است، زمان درمان زیبایی اسکار نیست. اول باید خود زخم و علت التهاب بررسی شود.
یک مرز مهم بین «چال لپ» و «جای زخم»
از فاصله معمولی ممکن است هر دو یک فرورفتگی کوچک روی گونه باشند، اما این دو را بهتر است یکی ندانیم.
چال طبیعی بخشی از ساختار و حرکت بافت گونه است. چیزی که بعد از پیرسینگ می‌ماند حاصل مسیر زخم و ترمیم بافت است. ممکن است نتیجه آن از نظر ظاهری دوست‌داشتنی باشد و هنگام خنده شبیه چال دیده شود، اما ممکن است همان محل به شکل یک نقطه، حفره کوچک، خط کشیده‌شده هنگام لبخند یا اسکار نامتقارن باقی بماند.
برای من، اگر قرار باشد تنها یک جمله از این مقاله قبل از زدن پیرسینگ گونه در ذهن بماند، همین است: پیرسینگ را باید با این فرض انجام بدهی که ممکن است جای آن برای همیشه روی صورتت بماند، نه با این امید که حتماً بدون رد بسته می‌شود یا حتماً یک چال لپ تمیز تحویلت می‌دهد.
این نگاه شاید کمتر هیجان‌انگیز باشد، ولی دقیقاً با ماهیت پیرسینگ صورت جور درمی‌آید؛ سوراخ را می‌توان خالی کرد، اما پوست همیشه دکمه Undo ندارد.
شاید این سؤال‌ها توی ذهنت باشه
جای پیرسینگ گونه بعد از درآوردن کامل محو میشه؟
ممکن است بسیار کمرنگ شود، اما نمی‌توان محو شدن کامل را تضمین کرد. حتی APP تأکید می‌کند پیرسینگ می‌تواند تغییر دائمی مثل اسکار، تغییر رنگ، فرورفتگی یا سوراخ باقی‌مانده ایجاد کند.
اگر پیرسینگ چال لپ رو فقط مدت کوتاهی داشته باشم، باز هم جاش می‌مونه؟
ممکن است. کوتاه‌تر بودن مدت استفاده لزوماً به معنی «صفر شدن» احتمال اسکار نیست، چون همان سوراخ اولیه هم به لایه‌های بافت آسیب زده است. مدت استفاده فقط یکی از عواملی است که روی بسته شدن نهایی اثر دارد.
جای پیرسینگ گونه واقعاً می‌تونه مثل چال لپ بشه؟
بله، در بعضی افراد یک فرورفتگی باقی می‌ماند که به‌خصوص هنگام لبخند شبیه چال دیده می‌شود؛ اما شکل و عمق آن قابل پیش‌بینی نیست و ممکن است بیشتر شبیه اسکار فرورفته باشد تا چال لپ طبیعی.
برای داشتن چال لپ دائمی میشه پیرسینگ گونه زد و بعد درش آورد؟
نباید روی چنین نتیجه‌ای حساب کرد. تجربه افراد بسیار متفاوت است و پیرسینگ نمی‌تواند شکل، عمق یا قرینگی چال باقی‌مانده را تضمین کند.
نقطه تیره جای پیرسینگ یعنی اسکار دائمی شده؟
نه لزوماً. اگر سطح پوست صاف است و فقط رنگ آن فرق کرده، ممکن است بخشی از تغییر رنگ پس از التهاب باشد که با اسکار فرورفته یا برجسته فرق دارد و می‌تواند به مرور کمرنگ شود.
برجستگی جای پیرسینگ گونه کلوئیده؟
هر برجستگی کلوئید نیست. کلوئید معمولاً رشد می‌کند و می‌تواند از مرز زخم اولیه فراتر برود، در حالی که انواع دیگری از اسکار برجسته در محدوده آسیب باقی می‌مانند. تشخیص قطعی بهتر است توسط متخصص پوست انجام شود.
از چه زمانی میشه برای درمان جای پیرسینگ اقدام کرد؟
تا وقتی محل هنوز زخم باز، ملتهب یا مشکوک به عفونت است، نباید آن را مثل یک اسکار تثبیت‌شده درمان کرد. بعد از بسته شدن و آرام شدن بافت، متخصص پوست می‌تواند نوع اسکار را تشخیص دهد و درباره زمان مناسب درمان تصمیم بگیرد.
اگر جای پیرسینگ بعد از چند ماه هنوز فرورفته بود یعنی دائمیه؟
ماندن فرورفتگی برای چند ماه به این معنی نیست که دیگر هیچ تغییری نمی‌کند، چون اسکارها با گذشت زمان تغییر می‌کنند؛ اما اسکارهای فرورفته برخلاف بعضی تغییر رنگ‌های سطحی ممکن است خودبه‌خود کاملاً از بین نروند. در صورت باقی ماندن فرورفتگی آزاردهنده، بررسی متخصص پوست یا جراح پلاستیک منطقی‌تر از امتحان کردن درمان‌های خانگی پراکنده است.
