درد پیرسینگ گونه: سوزن از بیرون وارد می‌شود، اما حس عجیبش داخل دهان می‌ماند
وقتی پیرسر روی صورتت با ماژیک جای دو نقطه را علامت می‌زند و می‌گوید «بخند ببینم»، تازه می‌فهمی این پیرسینگ با بقیه فرق دارد. لپ تو حالت خنده، حالت عادی و حالت پُر از هوا سه جای متفاوت دارد، و پیرسر باید نقطه‌ای را پیدا کند که با چال طبیعی صورتت جور دربیاید. بیشتر کسانی که درد پیرسینگ گونه را جستجو می‌کنند، فقط عدد می‌خواهند. اما چیزی که واقعاً غافلگیرشان می‌کند، خود درد نیست. ترکیبی از خون، مزه‌ی فلز و حس سوزنی است که از بیرون وارد می‌شود و از داخل دهانت بیرون می‌آید.
در این مقاله دقیق می‌گویم این درد چه شکلی است، چقدر طول می‌کشد، با پیرسینگ‌های دیگر چه فرقی دارد و چه کارهایی آن را بیشتر یا کمتر می‌کند.
چون بخشی از زیور داخل دهان قرار دارد، تجربه پیرسینگ گونه فقط به درد لحظه سوراخ کردن محدود نمی‌شود. موقع خرید پیرسینگ چال لپ بهتر است به طول میله و فرم زیور هم توجه کنی تا بعداً کمتر اذیتت کننده باشد.
سوزن دقیقاً از کدام لایه‌ها رد می‌شود؟
برای فهمیدن درد باید بدانی سوزن چه مسیری را طی می‌کند. در پیرسینگ گونه، سوزن پوست بیرونی، لایه‌ی چربی زیر پوست، بخشی از عضله‌ی لپ و در آخر مخاط داخل دهان را سوراخ می‌کند. یعنی برخلاف پیرسینگ لاله‌ی گوش که فقط از یک تکه بافت نازک رد می‌شود، اینجا چند لایه‌ی مختلف در کار است.
مخاط داخل دهان بافت حساسی است و رگ‌های خونی زیادی دارد. به همین دلیل خونریزی این پیرسینگ معمولاً بیشتر از بیشتر نقاط دیگر است. یک نکته‌ی ایمنی هم اینجا مهم است. مجرای غده‌ی بزاقی بناگوش (Parotid duct) و شاخه‌هایی از عصب صورت در همین ناحیه قرار دارند. پیرسر باتجربه محل را طوری انتخاب می‌کند که با آن‌ها برخورد نکند، و این یکی از دلایلی است که این پیرسینگ را نباید دست هر کسی سپرد.
درد لحظه‌ی سوراخ شدن چقدر است؟
پیرسینگ گونه در مقیاس ده‌تایی معمولاً حدود ۴ تا ۶ ارزیابی می‌شود. یعنی از پیرسینگ لاله‌ی گوش بیشتر و از پیرسینگ نیپل کمتر است. این عدد قطعی نیست. درد حس شخصی است و به آستانه‌ی تحمل، اضطراب و مهارت پیرسر بستگی دارد.
توصیف خودِ لحظه به این شکل است: یک نیشگون تیز و کوتاه که یکی دو ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد. بعد از آن حس فشار و گرمی می‌آید، و بعضی‌ها لحظه‌ای طعم خون یا فلز را در دهان‌شان حس می‌کنند. چیزی که خیلی‌ها را می‌ترساند این است که سوزن را از داخل دهان‌شان بیرون می‌بینند. اگر این صحنه را تحمل نمی‌کنی، چشم‌هایت را ببند و روی نفس کشیدن تمرکز کن.
چرا روزهای بعد از پیرسینگ بیشتر اذیت می‌کند؟
بیشتر آدم‌ها فکر می‌کنند بدترین قسمت همان ثانیه‌های اول است، ولی در پیرسینگ گونه این‌طور نیست. ورم معمولاً از همان روز اول شروع می‌شود و بین روز دوم تا چهارم به اوج می‌رسد. صورتت ممکن است کمی باد کند، غذا خوردن اذیت کند و حرف زدن برایت عجیب باشد. برای همین پیرسر در ابتدا میله‌ای بلندتر از میله‌ی نهایی می‌گذارد تا ورم فضا داشته باشد و به داخل بافت فشار نیاورد.
بعد از حدود یک هفته ورم فروکش می‌کند و میله را با یک میله‌ی کوتاه‌تر عوض می‌کنند. اگر میله‌ی بلند را زیادی نگه داشته شود، به دندان‌ها و لثه‌ی داخل دهان می‌خورد. اگر زیادی کوتاه باشد، توی گوشت فرو می‌رود. اندازه‌گیری دوباره کمک می‌کند این اتفاق نیفتد.
درد پیرسینگ گونه در مقایسه با نقاط دیگر بدن
اگر بخواهم مقایسه را ساده کنم: پیرسینگ گونه از نظر درد در وسط جدول قرار می‌گیرد. برای مقایسه، پیرسینگ سپتوم و لاله‌ی گوش معمولاً کمترین درد را دارند و در حد ۲ تا ۴ گزارش می‌شوند. لب و بینی کمی بالاتر، حدود ۳ تا ۵ هستند. غضروف گوش مثل هلیکس و کنچ حدود ۴ تا ۶ درد دارند، و پیرسینگ‌های صنعتی (Industrial) به‌خاطر دو سوراخ همزمان بیشتر اذیت می‌کنند. زبان و ناف حدود ۴ تا ۵ درد دارند و نیپل معمولاً بالاتر از همه است، حدود ۶ تا ۷.
اما عدد کل داستان را نمی‌گوید. درد غضروف گوش کم‌کم شدید می‌شود و ماه‌ها ممکن است حساس بماند. درد گونه سریع می‌آید و می‌رود، ولی حس ورم و خونریزی و تغییر در غذا خوردن دارد. یعنی گونه از نظر شدت درد مثل پیرسینگ لب یا زبان است، اما از نظر رویداد کلی، درگیرکننده‌تر.
چه چیزهایی درد را بیشتر یا کمتر می‌کنند؟
مهم‌ترین عامل مهارت پیرسر است. یک پیرسر ماهر با یک حرکت تمیز و سریع کار را تمام می‌کند و بافت را کمتر آسیب می‌زند. سوزن یک‌بار مصرف و تیز، به‌جای تپانچه‌ی پیرسینگ که برای غضروف و نرمه‌ی دهان مناسب نیست، هم درد کمتری دارد و هم ریسک عفونت را پایین می‌آورد.
عوامل دیگر شامل وضعیت روحی و جسمی خودت است. اگر گرسنه باشی یا خوب نخوابیده باشی، حساسیت‌ات بیشتر می‌شود. بهتر است قبل از پیرسینگ غذا بخوری. نوشیدن الکل قبل از پیرسینگ هم خونریزی را بیشتر می‌کند و توصیه نمی‌شود. قاعدگی هم در بعضی افراد آستانه‌ی درد را پایین می‌آورد، پس اگر می‌شود، زمان دیگری را انتخاب کن.
جنس جواهر هم بعداً تأثیر دارد. تیتانیوم با استاندارد ASTM F136 که مخصوص کاشت در بدن است، کمترین واکنش را ایجاد می‌کند. فلزات ارزان و آلیاژهای نامعلوم باعث التهاب و درد طولانی‌تر می‌شوند.
درد عادی کجا تمام می‌شود و نشانه‌ی خطر کجا شروع می‌شود؟
درد و ورم در چند روز اول طبیعی است. اما اگر بعد از یک هفته درد بیشتر شد، یا ناحیه گرم و قرمز و متورم باقی ماند، باید مشکوک شد. ترشح چرکی زرد یا سبز، بوی بد، تب یا قرمزی که به اطراف گسترش پیدا کند، نشانه‌ی عفونت است و نباید منتظر ماند. اگر از داخل سوراخ مایع شفاف و مکرر می‌آید، احتمال درگیری مجرای بزاقی وجود دارد و باید حتماً به پزشک یا پیرسر مراجعه کنی.
یک نکته‌ی مهم دیگر: جواهر را با انگشت زیاد نچرخان. خیلی‌ها فکر می‌کنند چرخاندن به بهبودی کمک می‌کند، ولی هر بار بافت تازه را زخمی می‌کند و درد را طولانی‌تر می‌کند.
مراقبت‌های روزهای اول که درد را کمتر می‌کند
برای کم کردن درد و ورم، دو کار اصلی داری. اول، بعد از هر غذا و قبل از خواب دهان را با محلول نمک استریل یا دهان‌شویه‌ی بدون الکل بشوی. الکل مخاط را می‌سوزاند و درد را بیشتر می‌کند. دوم، بیرون گونه را با شوینده‌ی ملایم و سالین تمیز نگه دار.
در روزهای اول غذای نرم و سرد بخور. بستنی، ماست و شربت سرد هم ورم را کم می‌کنند و هم حس بهتری دارند. از غذاهای تند، سفت و خیلی داغ فاصله بگیر. زمان بهبودی کامل معمولاً از دو تا شش ماه یا بیشتر طول می‌کشد، پس صبور باش و قبل از اینکه کاملاً خوب شود جواهر را عوض نکن.
شاید این سوال‌ها هم توی ذهنت باشه
پیرسینگ گونه از پیرسینگ لب دردناک‌تر است؟
معمولاً بله، ولی تفاوت زیاد نیست. گونه چند لایه‌ی بافتی دارد و خونریزی و ورمش بیشتر است، پس تجربه‌ی کلی‌اش کمی سنگین‌تر از لب است.
پیرسینگ چال لپ چقدر طول می‌کشد تا خوب شود؟
معمولاً بین دو تا شش ماه. بعضی افراد زودتر و بعضی دیرتر بهبود پیدا می‌کنند. ورم اولیه ظرف یک هفته کم می‌شود، ولی بافت داخلی زمان بیشتری لازم دارد.
آیا با پیرسینگ گونه جای زخم می‌ماند؟
بله، احتمال دارد. اگر پیرسینگ را در آوری، معمولاً یک نقطه‌ی کوچک روی صورت و یکی داخل دهان باقی می‌ماند که ممکن است کم‌رنگ شود ولی کامل از بین نرود. خیلی‌ها این را قبل از پیرسینگ در نظر نمی‌گیرند.
در پیرسینگ گونه بی‌حسی می‌زنند؟
بیشتر پیرسرهای حرفه‌ای بی‌حسی موضعی نمی‌زنند، چون خودِ بی‌حسی هم بافت را ورم می‌کند و محل دقیق را تغییر می‌دهد. اگر می‌خواهی بی‌حسی استفاده شود، قبلاً با پیرسر صحبت کن.
آیا با پیرسینگ گونه می‌توان غذا خورد و حرف زد؟
بله، ولی روزهای اول با احتیاط. ورم ممکن است حرف زدن و باز کردن دهان را کمی سخت کند. غذاهای نرم انتخاب کن و کوچک‌کوچک بجو.
چه کسانی نباید پیرسینگ گونه انجام دهند؟
کسانی که اختلال انعقاد خون دارند، مشکلات ایمنی دارند، یا مبتلا به بیماری‌های پوستی در همان ناحیه هستند. اگر داروی رقیق‌کننده‌ی خون مصرف می‌کنی، حتماً قبل از پیرسینگ با پزشک مشورت کن.
بدترین قسمت پیرسینگ گونه چیست؟
برای بیشتر آدم‌ها، ورم روزهای دوم تا چهارم و عادت کردن به حس جسم خارجی داخل دهان. خود سوراخ شدن چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد.
حرف آخر
پیرسینگ گونه از آن کارهایی است که ثانیه‌های اولش کوتاه و قابل تحمل است، ولی هفته‌های بعدش صبر می‌خواهد. اگر قبل از رفتن پیرسر خوب را پیدا کنی، جواهر مناسب انتخاب کنی و به مراقبت‌ها پایبند باشی، چیزی که برایت می‌ماند یک چال ریز و دوست‌داشتنی است، نه خاطره‌ی بدی از درد. و اگر هنوز مردد هستی، از پیرسر بخواه یک بار محل را علامت بزند و در آینه لبخند بزنی. همان لحظه معمولاً جواب تصمیم را می‌دهد.
