مدل های پیرسینگ گوش چندتایی؛ ۵ ایده چیدمان و ترکیب ترند + عکس
برای یک چیدمان چندتایی خوش ترکیب، لازم نیست همه جای گوش را پر کنید: دو یا سه زیور روی نرمه گوش، همراه با یک نقطه تاکید در بالای گوش، نقطه شروع خوبی است. اگر ظاهر خلوت دوست دارید، اندازه زیورها را از پایین به بالا کوچک کنید؛ اگر دنبال ترکیب خاص تری هستید، چیدمان مثلثی نرمه یا یک نگین مرکزی در کانچ را امتحان کنید. فرم گوش و جای سوراخ های فعلی، از تعداد زیورها مهم تر است.
من موقع انتخاب ترکیب، اول به این فکر می کنم که چشم قرار است کجا مکث کند. یک حلقه شاخص با دو نگین ساده معمولا داستان روشن تری از پنج قطعه پر زرق و برق دارد. ایده های این مقاله برای طراحی ظاهر نهایی هستند؛ عکس ها تصویرسازی اختصاصی برای نمایش چیدمان اند و نسخه یکسانی برای سوراخ کردن همه گوش ها نیستند.
قبل از انتخاب مدل، مسیر چیدمان را پیدا کنید
از گوش خودتان با موهای کنار رفته عکس بگیرید و روی همان عکس، جای زیورهای دلخواه را علامت بزنید. سه چیز را ببینید: فضای آزاد نرمه، فاصله سوراخ های فعلی و بخشی که می خواهید بیشتر دیده شود. این کار ساده کمک می کند قبل از خرید بفهمید یک آویز، روی حلقه کناری می افتد یا نه.
برای فهمیدن ایده ها همین چند اسم کافی است: نرمه یا لاله، بخش نرم پایین گوش است؛ هلیکس روی لبه بیرونی بالای گوش قرار می گیرد؛ کانچ بخش کاسه ای میانی و فلت سطح نسبتا صاف بالای گوش است. اینجا قرار نیست همه انواع پیرسینگ را مرور کنیم؛ فقط از این نقطه ها برای ساختن ترکیب استفاده می کنیم.
۱. سه تایی روی نرمه؛ ساده، مرتب و قابل تغییر
یک حلقه در سوراخ اول، یک حلقه کوچک تر در سوراخ دوم و یک نگین میخی در سوراخ سوم، ترکیبی است که با تی شرت ساده و لباس مهمانی هر دو جور درمی آید. کاهش تدریجی اندازه، نگاه را در امتداد گوش حرکت می دهد و اجازه نمی دهد زیورها یک توده براق به نظر برسند.
اگر فقط دو سوراخ دارید، همین منطق با یک حلقه و یک میخی هم جواب می دهد. برای انتخاب قطعات این مدل، تنوع زیورهای لاله گوش نقطه شروع مرتبطی است؛ شکل قفل و اندازه واقعی را هم ببینید، چون زیبایی عکس به تنهایی راحتی استفاده را نشان نمی دهد.
۲. دو نرمه و یک هلیکس؛ تعادل بین پایین و بالای گوش
وقتی زیورها فقط پایین گوش جمع شده اند، اضافه شدن یک نقطه کوچک روی لبه بالا، ترکیب را بازتر نشان می دهد. دو میخی ساده روی نرمه و یک زیور ظریف در هلیکس، ظاهر جمع و جوری می سازد؛ برای نسخه پررنگ تر، میخی اول را با حلقه عوض کنید و بقیه را ساده نگه دارید.
لازم نیست نگین بالا بزرگ باشد. فاصله آن از زیورهای پایین خودش توجه ایجاد می کند. در انتخاب پیرسینگ هلیکس، انحنای گوش و محل دقیق سوراخ تعیین می کند چه فرم و اندازه ای مناسب است؛ حلقه چسبان در عکس، انتخاب خودکار برای سوراخ تازه نیست.
۳. چیدمان مثلثی نرمه؛ جزئیات بیشتر در فضای کوچک
در این مدل، سه نقطه روی یک خط قرار نمی گیرند: دو نقطه پایین و یک نقطه کمی بالاتر، مثلث کوچکی می سازند. به این چیدمان گاهی نرمه انباشته یا استک شده می گویند. سه نگین ریز با اندازه های متفاوت، بدون آویز بلند، ظاهر متفاوتی ایجاد می کنند.
این ایده برای هر نرمه ای قابل اجرا نیست. فضای بافت و فاصله از سوراخ قبلی باید حضوری بررسی شود؛ برای جا دادن زیور سوم، نقطه ها را به زور به هم نزدیک نکنید. اگر از قبل سوراخ های نزدیک دارید، قطعاتی با نمای جلوی کوچک تر ممکن است نتیجه مرتب تری بدهند، بدون اینکه سوراخ تازه لازم شود.
۴. کانچ شاخص با همراه های آرام؛ یک مرکز توجه مشخص
یک نگین خوش فرم در کاسه میانی گوش، همراه با دو قطعه کوچک روی نرمه، ترکیب را از حالت ردیفی بیرون می آورد. برای مثال، نگین کشیده در کانچ با یک میخی گرد و یک حلقه ساده پایین گوش، هم تفاوت شکل دارد و هم هماهنگی. اگر همه قطعات خوشه ای و بزرگ باشند، مرکز توجه گم می شود.
در مدل های پیرسینگ کانچ، زیور میخی و حلقه ای ظاهر یکسانی ندارند: میخی داخل کاسه دیده می شود، اما حلقه از آن ناحیه دور لبه گوش می چرخد. قطر حلقه باید با فرم گوش و جای سوراخ تطبیق داشته باشد؛ عددی که برای دوستتان مناسب بوده، لزوما برای شما مناسب نیست.
۵. ترکیب زنجیری؛ حرکت ظریف بین دو نقطه
اگر سوراخ های شما کاملا ترمیم شده اند، زنجیر سبک بین دو زیور نرمه می تواند بدون اضافه کردن سوراخ، حال و هوای ست را عوض کند. کنار آن یک میخی ساده کافی است. زنجیر باید با فاصله واقعی دو نقطه متناسب باشد و هنگام حرکت، گوش را نکشد.
من این مدل را برای موقعیتی انتخاب می کنم که مو و لباس کمتر به گوش گیر کند؛ مثلا با موهای جمع، مسیر زنجیر هم بهتر دیده می شود. زنجیر آویزان کنار بافت درشت لباس یا مویی که مدام پشت گوش می رود، انتخاب دردسرسازتری است. برای روزهای شلوغ می توانید همان دو زیور را بدون اتصال استفاده کنید.
کدام چیدمان به سلیقه و استفاده شما نزدیک تر است؟
این مقایسه درباره ظاهر نهایی است؛ تعداد قطعات جدول، پیشنهاد تعداد سوراخ در یک جلسه نیست.
| خواسته شما | ترکیب پیشنهادی | جزئیات تعیین کننده |
|---|---|---|
| ظاهر روزمره و خلوت | یک حلقه و دو میخی روی نرمه | کوچک شدن تدریجی قطعات |
| دیده شدن بالای گوش | دو نرمه و یک هلیکس ظریف | ساده ماندن قطعات پایین |
| طرح متفاوت بدون آویز | سه میخی با چیدمان مثلثی | فضای کافی نرمه و نمای جلوی کوچک |
| یک زیور مرکزی شاخص | کانچ نگین دار و دو نرمه ساده | تکرار رنگ نگین، بدون تکرار درشتی |
| تغییر ست برای مهمانی | اتصال سبک بین دو نرمه ترمیم شده | آزادی زنجیر و گیر نکردن به مو |
چطور رنگ، اندازه و دو گوش را هماهنگ کنیم؟
برای شروع یک رنگ غالب انتخاب کنید؛ مثلا همه طلایی یا همه نقره ای رنگ. بعد فقط یک تفاوت اضافه کنید: نگین سبز، سطح مات یا یک قطعه کشیده. اگر ترکیب دو رنگ فلز را دوست دارید، هر رنگ را در بیش از یک نقطه تکرار کنید تا انتخابتان عمدی به نظر برسد. این پیشنهاد سلیقه ای است، قانون اجباری نیست.
دو گوش هم لازم نیست آینه هم باشند. یک طرف می تواند سه قطعه ظریف داشته باشد و طرف دیگر یک حلقه شاخص و یک میخی. تکرار یک فرم، مثل دایره، بین دو طرف ارتباط می سازد. برای چیدمان های متنوع تر می توانید شکل های موجود در دسته پیرسینگ گوش را کنار هم تصور کنید؛ لازم نیست همه قطعات را یکجا بخرید.
اگر هنوز برای سوراخ تازه تصمیم نگرفته اید، یک ایرکاف بدون نیاز به سوراخ می تواند جای تقریبی تاکید بالای گوش را به شما نشان دهد. آن را روی محل در حال ترمیم نگذارید و برای ثابت ماندن، به گوش فشار ندهید. امتحان کردن ظاهر، تعهد به اجرای همان نقطه نیست.
از عکس الهام بگیرید، اجرا را با گوش خودتان تطبیق دهید
چیدمان را می شود یکجا طراحی کرد، اما زمان بندی اجرای آن را باید با پیرسر حرفه ای و بر اساس وضعیت ترمیم تعیین کرد. ظرفیت ترمیم افراد یکسان نیست و برای همه نمی توان تعداد مشخصی سوراخ همزمان تجویز کرد. محل تماس عینک، هدفون و سمتی که روی آن می خوابید را در مشورت مطرح کنید؛ فشار مستقیم روی غضروف در حال ترمیم می تواند آن را تحریک کند.
برای سوراخ تازه، جنس و پرداخت و اندازه مناسب بر ظاهر اولویت دارند. انجمن پیرسرهای حرفه ای، از جمله تیتانیوم با استاندارد مناسب ایمپلنت مانند ASTM F136 را در گزینه های قابل قبول معرفی می کند؛ صرف عبارت «تیتانیوم» یا «ضد حساسیت» کافی نیست. زیور آبکاری شده انتخاب مناسبی برای سوراخ تازه نیست. ظاهر آرام پوست هم به تنهایی به معنی پایان ترمیم نیست؛ تعویض برای رسیدن به مدل عکس را عجولانه انجام ندهید.
درد رو به افزایش، گرمی و تورم قابل توجه، چرک یا احساس تب و ناخوشی نیاز به بررسی سریع پزشکی دارد. در صورت احتمال عفونت، زیور را خودسرانه خارج نکنید. این چند نکته کمک می کند ایده زیبای شما با انتخاب عجولانه زیور یا زمان بندی نامناسب خراب نشود.
شاید این سوالا توی سرت باشه
سوراخ های قدیمی من هم فاصله نیستند؛ ست مرتب نمی شود؟
می شود. به جای سه قطعه یکسان، اندازه نمای جلوی زیورها را متفاوت انتخاب کنید. یک نگین ریز کنار حلقه ای شاخص، نامنظمی فاصله را کمتر به مرکز توجه می آورد. زیورها را برای ایجاد تقارن به هم فشار ندهید.
برای هدیه دادن یک ست چندتایی چه چیزی را باید بدانم؟
علاوه بر سلیقه رنگ، محل سوراخ، ضخامت میله، طول مناسب و وضعیت ترمیم مهم است. اگر این اطلاعات را ندارید، انتخاب با امکان تعویض یا همراهی خود فرد برای خرید، از حدس زدن سایز بهتر است.
گوش کوچک با چند زیور شلوغ دیده می شود؟
لزوما نه؛ اندازه نمای جلوی قطعات و فضای خالی بین آنها تاثیر زیادی دارد. دو یا سه قطعه ظریف را امتحان کنید و از یک عکس با فاصله معمولی قضاوت کنید، نه فقط نمای خیلی نزدیک.
آیا می توان همین زیورها را همیشه موقع خواب نگه داشت؟
آویز و زنجیر لزوما برای خواب مناسب نیستند. برای سوراخ ترمیم شده، قطعه مناسب استفاده مداوم را با متخصص انتخاب کنید؛ درباره سوراخ تازه هم برنامه نگهداری زیور اولیه را رعایت کنید و برای خواب خودسرانه آن را درنیاورید.
